De voorzitter evalueert er lustig op los. Hij zegt dat de conferentiedag voor een stukje binding heeft gezorgd bij de deelnemers. Het betreft Amsterdamse docenten van verschillende scholen die onder hetzelfde stichtingsbestuur vallen. Alle enthousiastelingen die zich extra hebben ingespannen om de dag tot een succes te maken krijgen een cadeaubon. Het is drie uur. Iedereen is leeg. Dan wordt tot zichtbare opluchting van alle aanwezigen Cabaret Sofokles aangekondigd. In 1973 won de groep (toen nog Sof-O-Klets geheten) de Jury- en Publieksprijs op het cabaretfestival Cameretten. Het gezicht van de groep, Frans van Vuuren maakte het grand slam rond met de Persoonlijkheidsprijs. De groep bewoog zich met wisselend succes door het cabaretlandschap, met soms een uitje naar het kindertheater. Maar Van Vuuren en Jan Bal doen nu waar zij het meest bedreven en ook uniek in zijn: het maken van op maat gesneden onderwijscabaret. Het kleine zalencircuit met uitgaanspubliek hebben zij inmiddels verlaten. Het duo vrolijkt tegenwoordig voor duizend euro onderwijsbijeenkomsten op, met een ironische en soms cynische kijk op het docentenbestaan. Maar onder ironie en cynisme zit een hoop onderwijsliefde. De twee heren zijn al vele jaren directeur van een basisschool in Amsterdam, en verre van verbitterd. Wel relativeren zij op een prettige manier de bedoelingen van alle betrokkenen in het onderwijs: de minister die zich heeft verschanst in de Zoetermeer-burcht en geen flauw idee heeft wat er werkelijk op school speelt, de opgefokte docent, de etterige leerling en de agressieve ouder. Het ‘stukje binding’ waar de voorzitter over sprak doet Van Vuuren aan een SM-bijeenkomst denken, en ook de opmerking ‘wij kennen geen problemen, alleen maar uitdagingen’ vindt hij hoogst verdacht. Nadat Van Vuuren een paar scherpe pijlen op de afgelopen dag heeft gericht, glijdt het duo verder in een algemeen onderwijsprogramma, waarin elke docent van basisschool of middelbare school in Oude Pekela of Rotterdam zich kan herkennen. We zien een workshopdeskundige die met een enkele sheet de oplossing brengt voor het probleem waar drie docenten vijf jaar overspannen van zijn geweest. We maken kennis met de school die zo open staat naar de wijk dat dertig computers zijn verdwenen. En we horen over een docent met een eigen interpretatie van het leerlingvolgsysteem. Hij zit nu in de gevangenis.

Wie kent ze niet, de onderwijsdagen die meer problemen oproepen dan oplossen. De discussies kunnen hoog oplopen over het taakbeleid, de surveillance op het smerige schoolplein en verplichte nascholing. Men leert collega’s van een andere en soms buitengewoon vervelende kant kennen. De rector schiet tegen het eind van de dag onredelijk uit zijn slof. In Japan mogen werknemers in sommige bedrijven hun agressie afreageren door op een pop van de directeur te boksen. Een uurtje Sofokles sorteert waarschijnlijk hetzelfde effect, en is veel leuker.

Patrick van den Hanenberg cabaretrecensent voor de Volkskrant